REKOLEKCJE
„KIEDY ŻYCIE PISZE KSIĘGĘ HIOBA”
ZAKOPANE 15 – 17 maja 2026 r.
prowadzi ks. Przemysław Gawlas
(Relacja na końcu artykułu!)„KIEDY ŻYCIE PISZE KSIĘGĘ HIOBA”
ZAKOPANE 15 – 17 maja 2026 r.
prowadzi ks. Przemysław Gawlas
Dlaczego warto pojechać na te rekolekcje?
- Odbudujesz i pogłębisz RELACJĘ z Tym, który naprawdę „ogarnia rzeczywistość” – większy jest niż nasze problemy, lęki i niedoskonałości.
- W świetle historii Hioba spojrzysz inaczej na cierpienie – odkryjesz, że nie jest ono końcem, ale może stać się drogą spotkania z Bogiem i dojrzewania wiary.
- Doświadczysz, że nawet w trudzie, stracie i niezrozumieniu Bóg jest blisko i nie zostawia człowieka samego.
- Odkryjesz, że u Boga nie trzeba niczego „wypracowywać” ani wymieniać – On daje swoje łaski całkowicie ZA DARMO.
- To może być początek czegoś nowego – wejścia na drogę WOLNOŚCI i bliskości z Bogiem, od którego miłości nic i nikt nie jest w stanie nas odłączyć.
- To zaproszenie do wypoczynku, chwili zatrzymania i czasu dla siebie
CENA: 490 zł obejmuje przejazdy autokarem, 2 noclegi z 2 obiadami, 2 kolacjami i 2 śniadaniami.
INFORMACJE:
Ks. Przemek Gawlas tel. 510 417 366
p. Dorota Trestka tel. 530 870 528
p. Agata Bryzek tel. 737 909 251
ZAPISY w zakrystii: Przy zapisie przyjmowana jest zaliczka w wysokości 100zł do 26 kwietnia. Pozostałą część należy wpłacić do 10 maja.
W PARAFII NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA W BIELSKU-BIAŁEJ
RELACJA
W piątek 15 maja, późnym popołudniem, grupa ponad czterdziestu uczestników wyruszyła z dolnej płyty Dworca PKS na kolejny (już piąty!) coroczny rekolekcyjny wyjazd do Zakopanego. Choć większość stanowili parafianie naszej wspólnoty, nie zabrakło także osób przybyłych z innych miejsc diecezji, szczególnie członków Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa. Droga upłynęła w spokojnej i życzliwej atmosferze, a przybyłych pod Tatry powitały majestatyczne widoki gór oraz serdeczna gościnność Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia na Krzeptówkach.Pierwszy wieczór miał charakter wprowadzający w duchowy klimat rekolekcji. Po kolacji uczestnicy mogli przystąpić do sakramentu pokuty i pojednania, a następnie uczestniczyli w Eucharystii połączonej z konferencją dotyczącą nieskazitelności Hioba. Poznaliśmy historię kogoś, kto w Biblii jest wręcz idealny, ale zostaje poddany wielkiej próbie.
Sobota rozpoczęła się wspólną modlitwą – Godzinkami oraz rozważaniem Ewangelii dnia. Po śniadaniu uczestnicy wysłuchali dwóch konferencji poświęconych temu, jak toczyła się dyskusja przyjaciół z Hiobem, a także jakie pytania zadawał on Bogu i jak wszystko się w nim buntowało.
Po intensywnym czasie modlitwy i refleksji przyszedł moment na odpoczynek oraz integrację. Część uczestników wybrała relaks w Termach Chochołowskich, inni udali się na spacer Doliną Chochołowską, ciesząc się pięknem tatrzańskiej przyrody. Wieczorem nasza grupa uczestniczyła w nabożeństwie majowym w Sanktuarium na Krzeptówkach, a po powrocie odbył się panel dyskusyjny w sali rekreacyjnej dotyczący tematu rekolekcji. To nowość naszych rekolekcji i jednocześnie oddolna inicjatywa samych uczestników, za którą bardzo dziękuję! Myślę, że mogliśmy dzięki temu przeżyć ten wieczór prawdziwie w duchu hasła roku liturgicznego „Uczniowie Misjonarze”. Następnie rozpoczęła się całonocna adoracja Najświętszego Sakramentu.
Podczas niedzielnej konferencji mogliśmy poznać odpowiedź Boga, której udzielił Hiobowi. Sam ostatecznie stwierdził, że „Wybawca mój żyje!”. Nie zabrakło odniesień do Ewangelii, które zawierają pytania o sens cierpienia. W czasie Eucharystii kilkanaście osób przyjęło sakrament chorych.
Ostatnia popołudniowa konferencja była próbą spojrzenia na własne cierpienie, które może stać się drogą własnego uświęcenia, ale także uświęcenia innych. Poruszony został również temat tego, jak być z ludźmi, którzy cierpią. Na zakończenie rekolekcji wspólnie z Siostrami odmówiliśmy Koronkę do Bożego Miłosierdzia, powierzając Bogu owoce tego czasu.
Do domu wróciliśmy wieczorem – zmęczeni, ale wdzięczni za ten czas modlitwy, spotkań i duchowego umocnienia. Ufamy, że rekolekcje pozostawiły w sercach uczestników więcej pokoju, światła i nadziei na dalszą drogę, szczególnie wtedy, gdy „życie zaczyna pisać Księgę Hioba”.
Ks. Przemek
